Cabo Verde (oftewel de Kaap Verdische eilanden)

 

Mijn reislustige vriendin had weer een mooie bestemming uitgekozen. Een eilanden groep in de Atlantische oceaan ongeveer 500 kilometer uit de kust van Gambia. Tussen deze eilanden viel de naam Fogo mij op want ik kon mijn herinneren dat ik die naam ooit eens op een kaft van een brochure Big-Game Fishing had zien staan, op de 1 of andere manier blijven bepaalde onderwerpen beter hangen als andere.

Ze had de vakantie zodanig geregeld dat we 3 eilanden van de 9 zouden aandoen in 20 dagen tijd, dit is wat rustig aan voor ons doen maar sinds 14 maanden zijn we in het bezit van een zoontje en je weet toch niet hoe het zal vergaan, in deze formatie te reizen. Ik had voor dat alles definitief geregeld zou worden ook nog de opmerking geplaatst aan het adres van mijn vriendin ”ik wil best een 12 uur durende reis maken maar dan moet er wel gevist kunnen worden”. Het enige wat ze terug zei was “als je maar niet elke dag gaat”.

En wat een avontuur ben ik weer rijker, ik heb vissen gevangen waarvan ik alleen nog maar gedroomd had dat ik ze ooit zou vangen.

Santiago was het eerste eiland wat we aandeden. Eerst de hoofdstad Praia gezien en toen naar een ander gedeelte van het eiland, strand, blauwe zee, vis en 5 dagen de tijd om wat te regelen. Ik had mijn shimano extage setjes mee, 1x boot en 1x spin. Hier kon ik vanaf een soort pier vissen op vooral kleine vis maar soorten die ik alleen nog maar in het aquarium had gezien van Artis. De charme hier was dat me meteen werd verteld door de lokalen met handgebaren (mijn Portugees is namelijk ruk) dat ik verkeerd bezig was en met kleinere haken en aas moest gaan vissen. Hieronder een foto van mijn visstekkie, de iets wat bleke is trouwens mijn zoontje.

 

Ook nog een foto van lokale vissersboot met haai aan de zijkant.

 

Na wat dagen rond vragen kwam ik bij een Duitse hoteleigenaar uit, die 33 jaar geleden naar Santiago was geëmigreerd, vanwege zijn hobby vissen. Na vele jaren had hij zelf niet zoveel zin meer en had het ook te druk met zijn hotel, maar zijn boot had ie nog steeds.

Na gevraagd te hebben wat ik moest betalen per dag was zijn antwoord “Kaapverdien menzen sind nicht so tauer” er verscheen een glimlach waarbij zijn mondhoeken iets begonnen te krullen. Op dat moment wist ik dat hij het wel voor elkaar had, goed om 7 uur moest ik aanwezig zijn Jack zou mijn kapitein zijn en Mario de dekknecht.

Om 06.30 aanwezig en Jezus wat een paleis dat hotel, om 07.30 was de motor gestart “let the games begin, nog geen half uur varen kwam het magische geluid van een reel die te snel werd afgespoeld ten opzichte van de snelheid van de boot ik kom uit mijn stoel en geef een ruk aan de hengel. Ik voel behoorlijk weerstand meer als dat van een grote kabeljauw en anders. Ik heb het gevoel alsof er een snelheid record gebroken wordt aan het eind van de lijn het voelt alsof er korte snelle slagen worden gemaakt, wat een snelheid heeft dat beest daar onderwater. Ik zelf heb geen idee wat er aan kan hangen maar al snel hoor ik ze roepen SERRA, SERRA met daar achteraan DREHEN, DREHEN en ik dacht “kerel ik draai me eigen het leplazurus” Na 5 minuten lijn binnen halen geeft dat beest weer een run en zie hem uit het water schieten. Wauw, een glimlach was verscheen op mijn gezicht. Het resultaat mocht er wezen dit was mijn eerste grote vis die volgens mij Wahoo heet op zijn Engels wat later ook werd bevestigd.

De rest van de dag ging het niet echt meer geen run meer gehad we hebben nog wel rif- en bodem vissen gedaan wat leuke exemplaren opgebracht heeft en vooral vis die gegeten werd.

 

De “Serra”( Wahoo)

 

               

 Dag opbrengst rifvissen

 

-----

Fogo het eiland uit de brochure, ik kan hier kort over zijn in 4 dagen het hele eiland gezien tevens hebben we met z’n 3-en een vulkaan beklommen met die kleine om de beurt op onze rug prachtig eiland en de natuur bijna te vergelijken met La Palma. Niet gevist, alleen maar op de markt vis gezien. Voor diegene die het interesseert: hier een foto van de vulkanische lavastroom van 1995. Als je een vloeitje in een scheur in de grond neerlegde zag je het na 11 jaar nog steeds verbranden.

 

 

Lavastroom van 1995

-----

Sal het eiland van witte stranden en tevens ook het meest toeristische eiland van de 9. Deze was dan ook als laatste gepland om 9 dagen bij te komen in een prachtig mooi hotel, en op dit eiland heb ik de mooiste visdagen gehad op Cabo Verde.

Al snel had ik hier contact gemaakt met een Duitser die een restaurant had en zijn broertje Thomas zorgde overdag ervoor dat er ‘s avonds verse vis was. Ik ben in totaal 3x met hem mee geweest waarvan ik er nog niet uit ben wat ik de mooiste dag vond omdat ze alle 3 anders waren. Ik beschrijf ze maar als dag 1, dag 2, dag3.

 

Dag 1 om 06.30 aanwezig op het strand Thomas vraagt mij om bij de spullen te blijven terwijl hij de boot gaat ophalen de boot ligt ongeveer 800 meter uit de kust dus het wordt zwemmen of een lift krijgen aangezien er meerdere boten uitvaren is het makkelijk om een lift te krijgen.

Nadat de boot is opgehaald moet ik ongeveer 3x heen en weer lopen door de golven om alle spullen aanboord te krijgen terwijl Thomas de boot vasthoud. De boot is van hout zoals elke lokale visser heeft alleen heeft hij er een 50 pk yamaha achter hangen vanaf het moment dat je van de kust weg vaart naar de plateaus toe wordt er gesleept want overal in het water zit vis, veel vis, nog geen 30 meter gevaren met een plug achter de boot de eerste Bonito die als aas gebruikt zal worden later op de dag. Op het plateau aangekomen krijgen we al snel een run. Hij wilde eerst voordoen hoe je moest aanslaan, maar terwijl ik toekeek en hij zijn hengel nog niet eens volledig naar achter had geslagen ging hengel nummer 2 ook. “Yes” hij kan geen 2 hengels te gelijk vast houden dus ik spring op de hengel trek hem uit de houder en geef een ram zodat ik er van overtuigd ben dat de haak goed zit. Dit is een belevenis waarvan ik m’n best ga doen om het te beschrijven.

Mijn 50-ponds hengel staat lekker doorgebogen en Thomas en ik staan rug aan rug te vissen op een 6 meter lange boot. Thomas roept me al toe DORADO, DORADO en ik zie aan het eind van me lijn een vis uit het water springen die helemaal los komt, ik denk wel 1.5 meter boven de waterlijn en schat de vis op 1 meter of zo. Nadat mijn vis dichter bij de boot komt zie ik een lichtgroen/gele gloed voorbij gaan in het water gevolgd door nog een paar van deze strepen. Thomas begint te lachen en maakt me duidelijk dat we midden in een groep Dorado’s terecht zijn gekomen en dit zijn beelden die je nooit meer vergeet wat een prachtvissen, helaas voor Thomas verliest hij zijn vis maar daardoor heb ik wat meer ruimte en wordt me eerste Dorado ooit geland. Wat een prachtvis even snel op de foto voordat we terug gaan naar de plek waar de groep zich waarschijnlijk bevind.

Uhmm ik zou toch zweren dat hij net nog groen en geel met blauwe stippen was. (zeker de opwinding geweest die mijn fantasie op hol heeft doen slaan)

Op zoek maar weer naar de school dorado’s en ja hoor, na 10 minuten kruizen door het water, weer allebei de hengels krom hetzelfde tafereel en ze zijn toch geel groen met blauwe stippen Ik spreek na de dril en nadat ze aan boord zijn, Thomas hier over aan en hij vertelde me het volgende.

Zodra de dorado dood is verliest hij zijn schoonheid alle kleuren verdwijnen, let maar op de volgende foto reeks.

 

 Dorado na een paar klapjes op het hoofd en 2 minuten later

 

Dorado die ik als eerste gevangen had en al 6 minuten kassie wijle was.

 

Dag 2 Wederom 06.30 aanwezig deze dag gaat wat minder soepel we varen, ik denk wel 3 uur door het water over de plateaus heen maar krijgen geen aanbeet aangezien Thomas veel ervaring hier heeft gaat hij tot het besluit over om op tonijn te gaan vissen met stukken filet  wat je kan combineren met nog veel meer leuke visserij. Het water onder ons is gemiddeld 80 meter diep en hij adviseert om te gaan vissen met een wapperlijn van 5 meter en ongeveer laten zakken tot een meter of  20 – 30. Na ongeveer 30 minuten driften gebeurt het. Een run op 1 van de hengels alsof je er een Ierse Toop aan heb hangen in het eerste stadium, dus slip open met rattel aan, alleen stond nu de slip aardig dicht.

Deze vis voelt aan als een uit de kluit gewassen makreel en geeft driftige snelle stoten. Dit was de eerste keer nadat de vis geland was dat ik zei: “zo nu eerst even een paar slokken water en uithijgen”

 

Das war werklich Kampf.

 

Zie foto en bedenk erbij dat we gewoon in een houten boot stonden zonder dat je eigenlijk lekker kon staan.

 

Tonijn

 

Ik heb nog veel soorten vis gevangen deze dag, zie de foto’s hier onder. Een grappige visserij was vliegende vissen vangen. Hier volgt de instructie voor het vangen van vliegende vissen:

Men pakt een lichte hengel met alleen een onderlijn van nylon, niet te zwaar, 6 kilo is genoeg, aan de lijn een klein haakje met daaraan een stukje file. Je werpt hem iets van de boot af en laat het zinken. En nu het leuke, hoe zie je of je beet hebt? Dat gaat als volgt, je ziet de vis happen, vis gaat er vandoor, je lijn gaat strakker staan, de vis stijgt uit het water op door de snelheid die hij krijgt met zwemmen. Wanneer de lijn aan het eind is en de vis inmiddels in de lucht hangt, ziet het aan het eind van de lijn eruit als een hond aan de riem die gecorrigeerd moet worden, omdat deze weer eens zit te sneuvelen in andermans kruis. Je hebt met deze visserij geen dobber nodig.

 

Vliegende vis

 

 

 

Dag 3 We spreken wat vroeger af dan normaal omdat Thomas weet dat het mijn laatste visdag zal zijn, maar ja zoals altijd zal je dan zien dat het dan net niet allemaal goed gaat.

Te fanatiek gaan we nu met 3 hengels trollen waarvan er 2 met nylon en 1 met Fireline na nog geen kilometer varen en klein probleempje. Had het carnaval geweest dan had ik de pruik kunnen gebruiken die achter de boot was ontstaan, wat een klerezooi niet, helaas gaat het niet zoals bij mij aan boord (ik heb thuis op de boot voor pruiken, zo groot als het rasta kapsel van Ruud Gullit in het jaar 1988, gewoon een scherp mes liggen) maar werd er een poging gedaan de hele shit uit elkaar te halen.

.

We gaan na een uurtje of wat dan toch maar weer door en komen laat op het plateau aan en zoals elke visser weet roven roofvissen meestal het fanatiekst in de eerste morgen gloren.

Wel mooi meegepakt op deze ochtend: een groepje dolfijnen achter een school makreel aan op nog geen 20 meter van de boot.

 

Dolfijnen achter een school makreel aan

.

 

Na een tijd te hebben gezigzagd geven we het op en gaan bodem vissen, potjandorie nog aan toe,  haal ik me hengel uit de koker is het top-oog afgebroken, nadat ik de top-oog bekeek zag ik tot mijn verbazing dat het de constructie had van een  maandagmorgen product, made in Taiwan “manufactured by de heer K.Oreaan”, wat een bagger top-oog.

Na flink de P erin te hebben ga ik toch maar met 1 van de hengels aan de gang die eigenlijk voor het trollen gebruikt word (dus te dikke nylon lijn op de reel) het wilde allemaal niet zo lukken, omdat ik te lang verwend ben geweest met het vissen met Fireline en de aanbeten niet lekker registreer omdat dat er domweg te veel rek in de lijn zit en door de stroom er een te grote bocht in de lijn zit.

Jammer genoeg was het tijd en moesten we terug, de hengels met pluggen weer achter de boot en varen maar. Na een paar minuten zie ik 200 meter verder op wat kleine vis uit het water schieten en attendeer Thomas daarop maar dat hoefde eigenlijk al niet meer want hij keek de zelfde kant uit als ik. Thomas zei daarop ook tegen mij dat je de meeste vis vangt met je ogen. Nog geen 3 minuten later klinkt er weer dat fantastische geluid van de reel (persoonlijk vind ik dat daar maar weinig zangers / zangeressen tegen op kunnen). Deze vis heeft aardig de spurt erin en laat de slip dan ook lekker werken. Na 20 minuten ploeteren landen we een prachtige Serra of te wel Wahoo genaamd.

 

En zo zie je maar weer terwijl ik de moed al een beetje had opgegeven om nog een prachtige “Wahoo” te kunnen vangen is het net als bij ons: het laatste wrak kan het hem net even doen.

 

Met vriendelijk groet SCHL144

Collectie visfoto met bodemvissen en halverwege.