Costa Rica 2010

 

Dit jaar een vakantie met het gezin richting Costa Rica, voor mij een gelegenheid om Tarpon te kunnen vangen die hier rijkelijk aanwezig schijnt te zijn. De Tarpon kan in zout, brak en zoet water leven en is goed te vinden aan de monding van rivieren die in de zee eindigen.

Wat ik inmiddels  te weten was gekomen d.m.v. het internet was, dat de Tarpon goed met poppers te vangen was. En dat ik een schipper moest vinden genaamd “Eddie Brown” in Tortuguero waar onze 3 weken durende rondtrek door Costa Rica zou eindigen. Standaard neem ik altijd pluggen (diepgaand, klein en groot) en wat poppers (oppervlakte) mee als ik naar dit soort oorden ga. Dit keer zonder mijn trol hengel met reel want naar ik moest geloven, was dit een land waar de visboten goed uitgerust waren met top hengels en reels.  

 

De eerste kans die ik kreeg om te gaan vissen, was bij het kustgebied Samara, dit is een plek waar veel gesurft wordt en weinig gevist. Op de eerste dag een schipper van een klein bootje benaderd met de vraag of ik morgen kon gaan vissen. Dat kon maar tegen een prijs die eigenlijk voor het materiaal wat erbij geleverd veel te duur was.  Maar goed, mijn Seahunter paste niet in mijn koffer en ben dus toch maar een ochtend gaan vissen met deze meneer. Al slepend het eerste uur niks gevangen en tegen het advies van de schipper in ben ik maar pluggen gaan omwisselen naar mijn favoriet toe (Rapala magnum). Niet veel later had ik een soort geep aan de hengel met wel een hele rare rij tanden. Niet veel later kreeg ik een wat hardere aanbeet en ving een Jack.

Vandaag toch lekker op de zee geweest en genoten van de schildpadden en dolfijnen die we onderweg tegen gekomen zijn. Als je dan aan de kant komt, geeft het toch weer een voldaan gevoel.

 

      

 

Als laatste stop kwamen we aan in Tortuguero na een reis vanaf de hoofdstad San Jose. Eerst 3 ½ uur in de bus waarvan 2  uur hobbelen over onverharde wegen en dan nog 1 ½ uur in een boot taxi want dit plekje ligt zo afgelegen dat je met de auto er niet kan komen. Dus met een 5 jarig en een 1 jarig kind mee op reis ben je nadat je de gehele entertainment kast heb leeg gehaald wel blij dat je de sleutel van je bungalow krijgt………Dit liep even anders…………

Ik stapte namelijk uit de boot taxi om 14:05 met te veel koffers achter me aan slepend en mijn vrouw voorzien van 2 kinderen die nu echt wel eens wilden gaan zwemmen in plaats van zitten (het is op dat moment ongeveer 30/32 graden). Na wat uitleg in welke richting we moesten lopen om onze bungalow te vinden (vanaf het  internet gezien een bungalow en terplekke gewoon een houten hut die te klein is voor 2 volwassen en 2 kinderen). Ik loop zelf als een pakezel met oogkleppen op richting de bungalow, natuurlijk het laatste bungalowtje helemaal op het eind achter aan het complex. (inmiddels zijn de zweetdruppels niet meer druppels maar straaltjes) Terwijl mijn vrouw me roept, die 5 meter achter me aanloopt met de kinderen en de buggy. Zegt ze tegen me; “volgens mij gaat hij vissen als ik het goed hoor.”

Mijn koffers vielen op de grond en liep meteen naar de heer toe en vroeg of hij daadwerkelijk ging vissen. ” Ja” was het antwoord in het Nederlands (1-0) toen vroeg ik of ik mee mocht. ” Ja, maar dan moet je wel opschieten want ik sta nu op het punt weg te gaan” was het antwoord (pats 2-0). Is goed dan vraag ik even aan m'n vrouw of die het goed vindt…….. “breng dan wel even de koffers naar de bungalow want dat ga ik niet trekken met 2 kids” (Kaboem 3-0). Nu moest ik toch even 1 van de koffers open maken om mijn hengel, molen en poppers te pakken dus vond ik dit geen moeite.

 

Dus als een gek mijn koffers open getrokken alles eruit gehaald wat ik nodig had en met een gestaagd tempo terug richting de steiger. Dus om 14:17  was ik weer op het water in een 22 voet walk around met een 150pk yamaha 4-takt op de kont. Met Arthur, mijn nieuwe vismaat voor vandaag, eerst zijn vrouw en kinderen afgezet in een dorp 1 kilometer terug toen met 26 mph richting zee.

 

Eerst even de rare branding door komen (rivier stroomt eruit en de deining komt naar binnen) en daar achter was de zee eigenlijk vlak waar ons eerste avontuur begon. Toen ik mijn hengel wou optuigen zei onze schipper Roberto, laat mij het maar doen mark. Ik vond het best want ik leer graag nieuwe technieken. Ik had mijn reishengel een Shimano tot 250 gram van 2.25mtr en mijn Shimano Stella SW10000 met daarop 0.20mm spiderwire ultra-cast 20.2kg.

Hij maakte een voorslag door 3x de spiderwire samen te binden en daaraan nog een voorslag van 1 meter x 1mm dik nylon. We moesten volgens Roberto met een lichte shad gaan vissen,  kleur wit of groen met een jigkop van ongeveer 80 gram. Dit is niet erg moeilijk voor een Noordzee visser om de bodem te raken en dan te gaan jiggen (verticalen) Na een 20 minuten kreeg ik een aanbeet maar merkte dat het geen grote vis zou zijn, als resultaat toch een mooie Jack. Niet veel later ving Arthur ook een Jack en die mocht er wezen. Deze jack ging met de schipper mee naar huis om in de pan te eindigen. Deze Jack’s zijn erg lekker van smaak werd ons verteld. Hier Arthur op de foto met zijn gevangen Jack.

 

 

Heel veel gejig later kwam de eerste aanbeet het was de schipper zijn hengel en gaf hem uit beleefdheid te snel aan Arthur omdat hij domweg zijn klanten een vis wou laten vangen. Voordat Arthur ook maar door had dat zijn eigen (geleende) hengel neergegooid mocht worden was de mega tarpon al 1 keer volledig uit het water gesprongen. Nu dat Arthur de hengel met aan het eind van de lijn een tarpon in zijn hand had sprong de tarpon nog een keer uit het water en in de lucht en zie hem met zijn kop links en rechts slaan………..wat een kracht dacht ik…… helaas ging deze vis er na deze sprong vandoor.

 

 

Inmiddels had ik mijn shad vervangen voor een popper want volgens het internet is dit een scholen vis. En ja hoor na 15 minuten werpen en binnen halen een prachtige aanbeet op geen 10 meter van de boot. Ik kan je vertellen dat als een tarpon van 1 ½ meter je popper pakt, gaat er een behoorlijke adrenaline stoot door je lijf. Nadat de tarpon uit het water sprong was het al weer gebeurd. De tarpon had zich los geslagen en ging er vandoor. Maar 1 ding was nu zeker als ik er 1 wil vangen dan is het inderdaad op dit plekje op aarde.

Nu nog geconcentreerder ging ik te werk met mijn popper, na 3 kwartier gooien en binnen halen kwam een nieuwe aanbeet. Na een dril van 20 minuten met mooie jumps en runs dacht ik dat de vis wel geland kon worden maar de schipper zei dat het onmogelijk was en niet klopte dat de vis nu al moe was. Wat ons wel was opgevallen is dat de tarpon de popper overdwars in zijn bek had (als een stokje tussen de bek van een krokodil). Nadat we de vis in zijn bek gegaft hadden (de schipper heeft een catch and release regel aan boord) was ik klaar om op de foto te gaan met mijn voor eerst echt gevangen tarpon. Terwijl ik hem met de gaf omhoog til gaf de vis een paar krachtige slagen met zijn staart en werd het tillen erg licht want met de 70 cm die nog in het water hing zwom hij gewoon van de gaf af recht omhoog de lucht in.

Daar stond ik dan te verbouwereerd om nog ook maar iets van een godver te produceren. Helaas was dit tevens het eind van visdag 1 en had met de schipper afgesproken dat ik me, na wat onderhandelingen met m’n vrouw, de volgende dag zou melden in de ochtend. Dit op advies van de schipper want wat er ook zou gebeuren, ik moest en zou een tarpon vangen. Als je de laatste foto ziet zie je een boer met kiespijn.

 

        

De volgende ochtend werden we gewekt door tropische bui. Het was nu geen optie om te gaan vissen want daar regende het te hard voor. Eindelijk werd het om 0830 wat rustiger met de regen en had meteen tegen de schipper gezegd dat ik klaar was om te gaan, om 0900 vertrokken we richting zee. Heel erg naïef van me om zonder zonnebrand op mijn lijf en alleen een poncho met daaronder een korte broek de zee op te gaan. Eerst nog even langs de boot van zijn broer om te kijken of alles nog in orde was……….die boot zag er wel heel bekend uit en vroeg of deze boot van Eddie Brown was. “Yes that’s my brother this boat is also from my brother” Wat is de wereld toch klein je zoekt Eddie Brown en een dag later kom je er achter dat je gewoon met zijn broer staat te vissen.

 

Roberto de schipper vertelde dat de ochtend het beste was. Hij had de dag ervoor veel Tarpon aan de oppervlakte zien jagen maar zoals hier gelden de regels wat betreft vissen ook daar “gisteren is vandaag niet”. Dus na 2 ½ uur werpen en binnen halen met de popper als kunstaas begonnen ik aan mijn armen te merken dat ze met een saai klusje bezig waren. Ik neem maar even een slok water en doe mijn poncho uit omdat inmiddels de zon begint door te breken en werp weer in. En toen gebeurde het terwijl ik een lusje uit mijn lijn wou halen en dus niet bezig was de popper aan het binnen draaien kwam er aan tarpon vlakbij de popper omhoog maar blijkbaar was deze tarpon scheel en miste mijn popper.

Op het moment van het signaleren van de tarpon sta ik weer in de 100% concentratie modus en na een stuk of 6 keer gooien komt er een keiharde aanbeet en sla hard aan. Mijn Stella hoor ik alleen maar ratelen want er wordt in razend tempo lijn afgespoeld schuin de diepte in . Terwijl de spanning op de lijn wordt gehouden voel ik de lijn omhoog komen en zie de tarpon 40 meter van de boot af uit het water springen.

 

 

YESSS!!!!!! Nadat hij weer een run de diepte inneemt voel ik de tarpon nog steeds gehaakt en begin langzaam aan de lijn binnen te draaien……. Nu komt de tarpon naar me toe gezwommen en zwemt hij onder de boot door. Ik loop 3 rondjes de gehele boot want voorlopig was de tarpon beneden de baas….. nu begrijp ik volledig het type boot “walk around”.

Na nog vele runs en een paar schitterende jumps is de vis na 50 minuten aan het eind van zijn Latijn en is hij klaar om binnen gehaald te worden. Ik was zo blij als een kind met deze vangst. Helaas zou de vis het volgens de schipper niet overleven en belde hij al snel zijn stam (ofzo) met de tekst “sharpen the knives and get the woman ready to cook, we’re bringing in 90 pound of fish”.

 

 

 

En kijk even naar de foto aanboord, ik met mijn tomatenlijf! Dat gebeurt er als je rond de evenaar je niet insmeert, maar ach ik heb wel een tarpon gevangen.

 

 

 

                                                                  Hier nog even een foto vanaf het water en dan zie je een vulkaan die aardig staat te stomen.

 

 

Groet SCHL144