We vertrokken met zwaar weer. Op een scherm konden we de positie van de boot zien als mede zijn snelheid en de golfhoogte. De golfhoogte bedroeg 4,5 meter waardoor de boot niet sneller dan 35 knopen vaarde. Gevolg was wel dat er velen zeeziek werden. De bemanning deed zijn uiterste best de zieken op te vangen. Doordat de boot een flinke vertraging had kwamen we bij tienen in het hotel. Men had met de late aankomst rekening gehouden want we konden nog warm eten. Het hotel was niet super de luxe maar je komt om te vissen en een oud hotel heeft ook wel wat. Na de maaltijd nog even bij elkaar voor een afzakkertje (Toon aan de cola) en ieder ging naar bed om ’s morgens fit op te staan.

Donderdag   

Wij als vissers hebben een goede kijk op de wind. We trokken meteen de conclusie dat er deze dag wel eens niet gevist kon worden. We kregen gelijk. De schipper had het hotel gebeld dat er te veel wind stond om uit te varen. Om 9 uur kwam de zeer sympathieke schipper Richard naar het hotel. Morgen zou het beter worden (bekende kreet). Nam ons eerst mee naar zijn perfecte boot. Na wat uitleg gekregen te hebben over onderlijnen gingen we  noodgedwongen ons vermaken in de haven plaats Sint Peter Port. Best een aardige stad met veel taxfree winkels.

Vrijdag 

Vanuit mijn hotelraam kon ik zien dat de wind er “uit” was en om half acht scheen de zon in de kamer (een goed makertje).

Op zee stond een flinke deining en toch nog een redelijke wind maar er kon wel gevist worden. We startten op een rotsachtige bodem om op black bream te vissen. De start was veel belovend want behalve black bream vingen we ook pollak, rode poon en steenbolk. ’s Middags gingen we naar een andere stek voor zeebaars en pollak. Dat viel een beetje tegen. Slechts 2 zeebaarzen en wat pollak. De kop was er af en iedereen had vis gevangen.

Zaterdag

6 Uur op en om 7 uur ontbijt en om 8 uur zaten we op de boot. Er stond gelukkig weinig wind die pas in middag aantrok tot 4 Beaufort. We gingen wederom naar een rotsachtige bodem met een wrakje er op. We vingen conger (18 kg door conger Henkie), poon, diverse soorten haaien, inktvissen en natuurlijk de onvermijdelijke pollakken. Later weer driftend op black bream en zeebaars. De vangst was matig, hoofdzaak rode poon. Er werd besloten om naar een zandbank te gaan om op tarbot te gaan vissen. Eerst de nodige makrelen voor aas gevangen. Om met tien man met lange onderlijnen (2 meter) te gaan vissen moest er zwaar gevist worden.

Bovendien hadden we pech dat het in die week net springvloed (hoogte verschil 9 meter!) was. Toch kwamen de eerste tarbotten binnen. De vis ging mee naar het hotel waar ze er wel raad mee wisten.

Zondag

Geen zuchtje wind. Dat beloofde een goede dag. Gestart op een wrakje. We kwamen er niet goed boven doordat de schipper niet zoveel ervaring had met wrakvissen. Daar kwam hij eerlijk vooruit. We vingen er wat haaitjes. Na anderhalf uur werd besloten om op tarbot te gaan driften. De bank was duidelijk zichtbaar door dat de golven er op stuk liepen. We vingen weer tarbot terwijl de poon zich ook aan het aas vergreep. Als aas werd zandspiering en makreel gebruikt. De makreel werd tussentijds gevangen zodat we kersvers aas hadden. De tarbotten gingen weer mee naar het hotel.

Wind 4 à 5 Beaufort. Eerst naar de tarbotbank. We konden nu niet over de bank driften omdat de golven te hoog waren. De schipper liet zijn boot tot de hoge golven komen om dan weer een stuk terug te varen. Ik vond het spectaculair om zo in de hoge golven te vissen. Een hand aan de railing en in de andere hand de hengel. We vingen een paar tarbotten, ponen en één zeebaars. Na een paar uur vissen  doorgevaren naar het eiland Alderrney om daar in de luwte te vissen. Dat was een stuk aangenamer. Er werd daar ook meer gevangen. Eindelijk, eindelijk ving Henk zijn tarbot. Ook de pollakken waren daar actief. Vissend met een 100 grams spinhengel levert dat mooie vissport op. De pollakken nam de schipper mee.

Dinsdag