Noorwegen 2010

De vakantie zit er weer op. Nou ja, ik heb nog steeds vakantie daar ik in de Fut zit en heb daardoor nog steeds het "Zwitserleven" gevoel. Heerlijk dat je niet aan tijd gebonden bent.

Na een goede voorbereiding gingen mijn vrouw en ondergetekende half juni met auto en caravan richting Noorwegen.

Omdat we al vele jaren in Noorwegen komen en al zeer veel gezien hebben maken we er tegenwoordig meer een visvakantie van dan een trekkersvakantie.

Dit jaar had ik voor het eerst 2 campings besproken omdat ik bij die campings een boot nodig had voor onze visserij. Alleen bij onze ex-voorzitter Siem Sas zijn we er zeker van dat we zijn boot mogen gebruiken.

Totaal hebben we hebben we 6 weken een boot beschikbaar gehad. De overige weken hebben we gezocht naar nieuwe campings en de mogelijkheden om in rivieren op forel te vissen. Dat laatste hebben we maar heel beperkt gedaan daar de weergoden in een niet al te goede stemming waren.

Terug kijkend hebben we een enerverende vakantie gehad ondanks dat qua weer een van onze mindere vakanties was. Onze regen en warmte kleding heeft het zwaar te voorduren gehad. Maar dat was niet het ergste, onze grootste vijand was de wind. Deze was vaak onvoorspelbaar wat sterkte betreft en richting (vaak variabel).

De eerste week binnenvisserij viel geheel weg door het weer. In Kjelleidet stonden we 3 dagen op de Skaberget Camping. Daar komen we altijd om een paar dagen van de kant te vissen. We kennen de stekken zodat we altijd wel een vis vangen: polak, gul, koolvis.

Vanuit deze camping waren we binnen 2 uur op onze eerste bootbestemming het eiland Leka. Verleden jaar hadden wij daar al een week gevist en de uitdaging om er weer te gaan vissen was groot omdat de bodemstructuur enorm variabel is.

De faciliteiten en service zijn hoog. Eigenaren Anne Britt en Jostein Hiller doen er alles aan om je een aangename visvakantie te bezorgen. De visboten zijn van het merk Hansvik met een 40 pk buitenboordmotor. Heel belangrijk is dat de boten zijn voorzien van een kaartplotter en diepte meter of een combi. Als je een keer wilt vissen in Noorwegen is deze motel-camping een aanrader zie www.leka-camp.no

Wij visten op Leka uitsluitend met lange dwarrellijnen en beaasde pilkers. De pilkers leverde de meeste vis op zoals kabeljauw, leng schelvis, lom

polak, koolvis. De visstekken waren niet altijd bereikbaar door het weer. Maar zodra het kon gingen we naar "buiten". Ik had mijn eigen kaartplotter, voorzien van C-map, ook meegenomen zodat ik de aan boord aanwezige Garman alleen als dieptemeter gebruikte. Uiteindelijk kreeg mijn vrouw een prachtige beet. Ik zei meteen: dit is een heilbot. Na 20 minuten kwam de heilbot langszij zodat ik hem/haar kon gaffen. De lengte was 120 cm bij een gewicht van 18 kg. We hadden ons doel bereikt om een heilbot te vangen. Op heilbot vissen is vaak veel geduld hebben en vissen met het juiste materiaal.

                                                                                                              onze visboot Hansvik met 40 pk motor 1

                                                                                                                                                   heilbot ( 18 KG ) bij de boot

 

heilbot aan de hengel

Van uit deze camping zijn we overgestoken naar het vaste land. Op de Kvistero camping, waar we al jaren komen, hadden we eveneens een boot gehuurd. Dit was een heel andere boot namelijk: aluminium met een 15 pk motor. Prima boot om mee te vissen alleen duurde het wat langer om op je stek te komen. We hebben weer op de zelfde manieren gevist, lange dwarrellijnen en beaasde pilkers. Het leverde de zelfde soorten vis op. Op een levende koolvis ving ik mijn heilbot van 100cm met een gewicht van 11 kg.

Verder ving ik nog een wijting van 65 cm met een gewicht rond de 2,5 kg. Opvallend was dat mijn favoriete vis pollak bijna niet aanwezig was en dat makreel ook moeizaam te vangen was. Dat er meer heilbot zit bewees de specialist bij uitstek daar Antoon Achterberg (Schl 271) die daar altijd een huisje huurt en zijn eigen boot meeneemt. Hij heeft er meer dan 10 gevangen.

De 14 dagen dat wij op Kvistero waren was het weer nog steeds onbestendig. Een keer gingen we ’s morgens met windstil weer naar de Straumen een uitstekende visstek. Rond 14.00 uur begon het te waaien. We vonden het verstandig om terug te varen naar de camping. Zo’n 1,5 km voor de camping nam de wind zodanig toe dat het niet verantwoord was door te varen. Door rustig te varen konden we de steiger van de veerboot bereiken en hebben daar de boot vastgelegd aan een oude steiger en de bui afgewacht. Later kwam campingbeheerder Jaap met een lang touw zodat we 3 meter omhoog konden klauteren en weer vaste grond onder onze voeten hadden. Daar het zakkend water was had ik aan Antoon gevraagd mij ’s avonds met zijn boot naar "onze boot" te varen zodat ik makkelijk kon instappen anders had ik 5 meter naar beneden moeten klauteren.

wijting lengte 65 cm

Na deze 14 dagen zijn we op ons gemak weer naar het zuiden gereden. Wel geprobeerd om weer wat forel te vangen. Dat lukte niet zo best vanwege het weer maar ook zijn de rivieren bij de campings aardig overbevist want alles wat gevangen wordt gaat mee. Je moet stekken zoeken buiten de camping. Op zich is dat niet lastig maar je hebt wel overal een vergunning nodig. Waar je een vergunning kan kopen is soms wel een probleem namelijk waar?

Maandag 26 juli arriveerde we bij de familie Sas, waar wij traditie getrouw elk jaar heen gaan. Siem en Ati zijn geheel ingeburgerd in Noorwegen. Ze wonen er prachtig en bovendien mogen we gebruik maken van de visboot die achter aan het fjord ligt.

Aas vangen voor de visserij was geen probleem. Er zat volop makreel hoewel je wel even naar een school moest zoeken. Alle bekende vissoorten waren goed te vangen. Mijn vrouw weer met lange dwarrellijn en ik met beaasde pilker. Omdat we er al jaren komen kennen we, uiteraard met de kennis van Siem, de visstekken. Maar met behulp van de kaartplotter zoeken we toch steeds weer naar andere plekken het geen soms succesvol was. Opvallend was dat we zeer goed heek konden vangen. De heek zat nog vol kuit en waren wellicht aan het paaien onder de kust.

heek 95 cm

Zaterdag 7 augustus was voor ons de mooiste visdag van de vakantie. Het was de laatste visdag bij Siem en Ati. We gingen wat vroeger op pad en troffen het dat het de hele dag windstil bleef. Allereerst gingen we op makrelen jacht. Voor onze visserij hadden we aan 16 makrelen voor de hele dag genoeg.

Op zo’n 800 meter voorbij de vuurtoren zag ik aan stuurboord een zwarte vin boven water uitsteken. Meteen gestopt en er langzaam naar toe gevaren. In eerste instantie dacht ik aan een dode bruinvis. Dichterbij gekomen was dat echter niet het geval maar bleek het een grote maanvis te zijn. Zeker aangevaren? Maar nee deze maanvis zwom rustig aan het oppervlak. Wij konden de vis tot vlakbij benaderen waardoor we een paar foto’s konden maken. Toen we de vis opnieuw te gemoed vaarden voor nog meer foto’s zwom hij/zij echter rustig de diepte in. Later vertelden we aan Siem wat we gezien hadden. Siem had echter daar nog nooit een maanvis gezien.

Onze dag kon al niet meer stuk zonder dat we een vis gevangen hadden. Echter op de zandplaat waar we op lagen te vissen was voldoende vis: veel heek, scharretong, gul, leng.

maanvis die aan oppervlak zwom

leng 95 cm

Terug kijkend hebben weer voldoende vis gevangen en enkele persoonlijke records wijting en heek verbeterd en mijn vrouw met haar heilbot.

Ik had eigenlijk weer veel te veel hengelspullen mee omdat je toch in de verleiding komt steeds weer nieuwe beter vangende shads en pilkers mee te nemen. En waar vis je het meest mee? Juist: een simpele lange dwarrellijn en een even simpele pilker met een flapjes vis. Uiteraard heb ik natuurlijk ook met shads gevist en er mee gevangen want omdat we elke dag visten konden we genoeg uitproberen.

Volgend jaar? U raadt het al: natuurlijk Noorwegen, het land blijft ons boeien.

Vera en Jan van der Lingen