Soms kom je iets tegen!

Tegenwoordig fotografeert iedereen digitaal. Afbeeldingen worden dus in de computer of op  CD’s/DVD’s opgeslagen en zijn altijd direct beschikbaar. Nog niet eens zo lang geleden werden foto’s als dia’s ingeraamd  om bij gelegenheid te worden gepresenteerd. Dat deed ik dus ook. Maar ik ben nu bezig alle oude dia’s (vanaf eind jaren 60) te digitaliseren. Tussen deze dia’s kwam ik ook bijgaande plaatjes tegen. Helaas is de kwaliteit van de foto’s wel achteruit gegaan dus digitaliseren was hard nodig. De foto’s zijn waarschijnlijk eind jaren 80 of begin jaren 90 gemaakt. In die, ruim 20 jaar, is er wel het een en ander in onze boten veranderd. In één boot is een Seafarer 4 dieptemeter zichtbaar. Dat was, naast het bekende “bakkie” de enige elektronica aan boord.Volgens mij bleven de meeste vissers in die tijd redelijk dicht onder de kust. Wel zo verstandig met die open boten, trouwens we hoefden toen niet zo ver zee op. Dat er vis te vangen was blijkt wel uit de gevulde viskisten. Dit is dan ook wellicht de reden dat er zoveel trailers op de dijk staan. Er werd, door iedereen vis gevangen. Herkent u deze beelden? Als dat zo is of u herkent personen of boten, dan alstublieft reageren.

Wij vullen deze “Archief” pagina graag aan met uw informatie en/of foto’s!

Heeft u zelf nog foto’s uit deze tijd, stuur ze dan aan ons op, dit kan digitaal per e-mail aan webbeheerder@hontbos.nl

De boot van Kees Krap, let op de gasfles met straalkacheltje erachter! Deze boot leek super veilig, echter lukte het Kees toch een keer om hem in de branding op zijn kop te krijgen.Gelukkig had de bemanning alleen een nat pak.

De boot van Peter Strooker met de genoemde Seafarer!

Dit was een gebruikelijk beeld op de vrije zaterdag. Soms waren er meer dan 25 boten op zee. Het record stond tijdens onze allereerste wedstrijd op 70 boten! 35 boten visten de wedstrijd mee en 35 visten voor zich zelf. Dat waren nog eens tijden! Dit kwam natuurlijk ook door de grote palingvangsten in die tijd.

De boten werden altijd met vereende krachten op het droge getrokken, vaak kon de bemanning droog uitstappen! Vervolgens werd de boot op de trailers gelierd. Iedereen hielp altijd iedereen.

Een kist vis was geen uitzondering, de “Pettemmersteentjes” leverden vaak een hoop vis. In de eerste weken van mei, kon je op de “Plaat” ook vaak veel gul vangen. Een geweldige sport op ondiep water.

De vis schoonmaken op de oude strekdam.

SCHL185

Een artikel uit 1988, dat eigenlijk nog steeds actueel zou kunnen zijn!

2 jaar ervaring…….5 jaar…….10 jaar……..30 jaar?

Laat ik mij even voorstellen; mijn naam is Ger de Ruiter, SCHL178 sinds 10 jaar lid.

Datum van onderwerp: 14 februari 1988

We gaan te vissen, ik als meevarende met de SCHL4, wind minder dan kracht 3 uit het westen. De zee was rustig, laag water, maar een branding buiten de dammen die stevig was.

Kees vraagt mij om achter in de boot te gaan zitten, dan komt de neus er beter uit. We varen naar de branding toe en nemen de eerste twee golven goed, maar dan.

Voor ons ontstaat een berg water, een flinke golf staat voor onze boot en dan is er twijfel om de golf te nemen of terug te gaan om het nog een keer te proberen, maar het is al te laat. Onze neus van de boot blijft niet in de golven en de berg water klapt in de boot en deze slaat om! Wij in het koude water van 7 of 8 graden, koud, koud. Kees komt onder de boot terecht en komt na enige moeite vrij. Ik was eruit gedoken. Zelf weet ik naar de boot te zwemmen en kan me aan de HANDGREPEN NAAST DE BOOT ( drie aan elke kant) vastgrijpen en op de gekantelde boot kruipen. Kees drijft verderop, hierover later. Op de boot kruipend, liggend en afspoelend, probeer ik mijzelf drijvend te houden. Mijn WAADBROEK is flink volgelopen maar als er een golf over mij heen slaat denk ik dat hij toch iets drijvend bij mij teweeg brengt.

Een voordeel? Nee, nee, nee!

Ondertussen is er aan de kant Actie ondernomen, Henk Slagter met Remco Steenhuis zijn uitgevaren om ons te helpen. Voor ons klasse, voor hen? Gewoon, er liggen mensen in het water, die moet je helpen? Zo hoort dat!

Kees drijft nog goed, maar ik word moe, heel erg enorm moe. Door (achteraf bezien) de koude wordt het steeds moeilijker om op de boot te blijven. Mijn krachten zijn op. Henk komt met de boot langszij en schreeuwt dat ik bij de omgeslagen boot weg moet, want hij kan niet zo dicht bij het ‘wrak’ komen zonder risico dat zijn boot of motor er tegenaan knalt. We liggen nog steeds in de branding. Na enkele pogingen lukt het hem om bij mij te komen en ik kan de boot vastpakken. Henk zegt dat ik de boot moet vasthouden om mij naar buiten te slepen, buiten de branding. Remco houd mij daarbij zo goed mogelijk vast. Mijn energie of kracht was totaal weg. Ik was kapot.

Buiten gekomen proberen ze beiden mij uit het water te trekken in de boot. WAADPAK nog aan (en vol met water) kleding doornat, wat weegt dat? VEEL TE ZWAAR. Maar goed, ze krijgen mij aan boord en brengen me naar de kant. Klus 1 is geklaard. Nu naar Kees toe. Hij drijft nog steeds netjes op het water. Omdat ze nu dicht bij de kant zijn wordt hij aan een touw op sleep genomen naar de kant van het strand. Hij kan staan en loopt uit het water. De boot wordt later aan wal gebracht door de reddingsbrigade en door Jaap Blokker. Dankbaar mannen allemaal.

Hans de Wit neemt mij mee naar huis. Doeken, droge kleding. Prima.

Kees wordt thuis gebracht door Waterstaat, Hoogheemraad? Ik weet het niet meer, maar zeker bedankt.

Verhaal mooi? Nee

Goed geschreven? Nee

Waar gebeurd? Ja

Achteraf:

Kees droeg een drijfpak (hij dreef toch zo mooi!), want dat is veilig

Ger had GEEN REDDINGSVEST AAN EN ZIJN WAADBROEK AANGEHOUDEN! Ik had het bijna niet kunnen navertellen. DRIJFPAK lag thuis!

Zonder de handgrepen aan Kees zijn boot had ik nooit bij de boot kunnen blijven ( touw is ook goed).

We zijn nog niet klaar.

Geen kritiek op de jongens, oh nee, maar toch, Remco een van mijn redders, had zijn waadbroek ook aan. Henk had ook geen reddingvest aan. Mogelijk? Als de boot van Henk in de branding, om ons eruit te halen, omgeslagen was, waren er misschien 4……+

Jongens als je in zo’n situatie komt, zorg dan ook voor jezelf. Reddingsvest aan en die verdomde WAADBROEK uit!

Verhaal beëindigd? Nee.

Ik ben er nog. Kees is er ook nog. Beide kom je ons tegen op Camperduin, om te vissen jawel.

De zee is onze grootste vriend en vijand. Want hij probeert je te pakken (bij ons bijna!)

Laatste woorden:

Jongens denk in ieder geval bij het te water gaan en binnenkomen van de boot om je reddingsvest. Waadpakken, we moeten ze gebruiken, maar doe ze uit op zee. Grijplijnen aan je boot is geen advies HET MOET! Daardoor kan ik dit nu schrijven.

Nog een klein voorbeeld

Je gaat op zee, alleen, dus 1 boot. Vijf kilometer uit de kust, niet ver. Je slaat om door? Hekgolf van een boot, ankerfout ( wie heeft nog nooit zijn touw in de motor gehad?) of noem maar op. Je boot ligt verkeerd om, wat doe je met je radio (onder water) je handflairs (onder water) enz. enz. Ga met meer boten, dat is veel beter.

Ik ben klaar. Tijd half twee ’s nachts, ik ben het kwijt op papier.

Ik heb ervan geleerd en blijf vissen, maar anders. Jullie denken zo, dat was net aan! Morgen weet je het nog, overmorgen vervaagt het.

Waadpakken aan. Makkelijk. Reddingsvesten, wat een gedoe en zo warm. Grijplijnen, het staat niet zo mooi.

Als jullie wat gebeurt hoop ik dat Henk, Remco, Jaap en Hans en nog zo veel meer bij jullie in de buurt zijn, of anderen. Maar ben je alleen, zorg dan dat je rotzooi in orde is!

SCHL178